Juli 2021

Babette Destiny

* Volkskrant 21 juni, 2021: “Vaccins zijn niet populair in de achterstandswijken”
Met andere woorden: dom volk, handelt natuurlijk ook onverstandig. En subtiel
wordt de druk ook hiermee opgevoerd voor vaccineren. De elite, zo lees je dan
tussen de regels door, en mensen met een beetje brains, status- en alle die het,
in tegenstelling tot mensen in die achterstandswijken, wél gemaakt hebben en
meer, die gaan natuurlijk allemaal, logischerwijze ? Wel voor het vaccineren.
En het zou voornamelijk, reflecterend aan het artikel op de voorpagina, ook
hoofdzakelijk om mensen met migratieachtergrond gaan, die zich niet laten
vaccineren.
Wat zit er veel in zo'n zin: 'Vaccins zijn niet populair in de achterstandswijk'.
En dat nog wel in een tijd waarin je op geen enkele manier discriminerend bezig
mag zijn, en er op elke letter die je mond verlaat, gelet wordt.
Maar dit. Dit mag en kan allemaal.

* Op 23 juni, 2021 te lezen: “De Hongkongse pro-democratische krant Apple Daily,
komt deze week ten einde. De uitgever van de kritische krant zegt niet anders
te kunnen,vanwege "de huidige omstandigheden in Hongkong".
Volgens bronartikel, deden afgelopen week zo'n 500 agenten een inval bij de
krant, waarbij onder meer computers van verslaggevers in beslag werden
genomen. Ook werd voor zo'n 2 miljoen Euro aan tegoeden bevroren. Vijf top-
medewerkers van de krant werden opgepakt. Ze worden door de autoriteiten
verdacht van "samenzwering met als doel het in gevaar brengen van de natio-
nale veiligheid".
Toen men in december 1984 de overeenkomst sloot met China, die voorzag in
het overdragen van het volledige gebied van Hongkong aan de Volksrepubliek,
was men zich terdege bewust van het feit dat het gedaan was met vrijheden
van de burgers daar. (Voor zover die er waren ?). En was men zich er terdege
van bewust dat China weer zonder problemen toe kon geven aan een stukje
expansiedrift. En erger: wist men dat er weer een stukje minder ruimte op deze
planeet zou komen voor mensenrechten en zo.  Mijn inziens dus een intrieste
en zeer slechte zaak, dat men Hongkong overdroeg in 1984 aan China.
En dan druk ik me nog netjes en fatsoenlijk uit.


* Na voldoende vaccinaties terug naar normaal ? Jazeker wel. Behalve dan:
– De quarantaineplicht.
– De 1.5 meter regel.
– Mondkapjes in het OV.
– Mondkapjes in het vliegtuig- op vliegveld- in scholen.
– De ingevoerde testmaatschappij is natuurlijk een blijvertje.
– Digitaal vaccinatiepaspoort "The digital Green card"
– Dreiging met nieuwe varianten.
Jaarlijkse experimentele booster shots.
Op maandagavond 5 juli 2021, aan tafel bij Humberto Tan was Ernst Kuipers
van het Landelijk Netwerk Acute Zorg, daar duidelijk over. 'Coronavaccinaties
moeten n.a.w. Herhaald worden'.
Ikzelf ben ervoor dat, zoals critici aangaven en geven, dat er meer ingezet
wordt ook
op het ontwikkelen van medicijnen, die gebruikt kunnen worden ná
een coronabesmetting. Maar of dat wel zal gebeuren ?
– Vaccinatiedrang.
– In de herfst/winter weer aangescherpte maatregelen.
– Een: 'ziek, totdat je het tegendeel bewijst', maatschappij.

Maar we kunnen dan wel lekker op vakantie...



* Boerenprotest op woensdag 7 juli 2021
De boeren laten nog eens zien dat ze bestaan. Maar of het rijden met trekkers
naar o.a. Den Haag hen verder helpen zal ?
Boeren hebben, zeker in Nederland al heel wat innovaties achter de rug.
En ondanks hier en daar misschien nog misstanden ? Lijkt het mij (ben wel een
leek op het gebied, maar goed), lijkt het mij dat hier toch alles schoner en
minder slecht aan toegaat dan in het buitenland. Als we het dus hebben over
gezond voedsel voor de consument, weet ikzelf niet of we met het importeren
daarvan, dan wel zoveel opschieten ?

Babette kort:

- Stop biomassa als daarvoor zoveel bomen en bossen gekapt moeten worden.
- Hackers, Cyberaanval etc. ? Advies Babette: nooit betalen, dan houdt het op.
  Dat het je in problemen kan brengen, is mijn inziens ook te wijten aan het,
  om welke reden dan ook maar, o.a. het niet maken van backups.  Doe dat !

B.D.

* Ik geef 'het stokje', door aan mijn collega: Chaijma Hussdyntar (Augustus 2021)

 

 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Juli 2020

Ontwikkelingshulp:
Ontwikkelingshulp moet doorgaan. Dat is mijn visie.
Wel mogen we eens onder de loep nemen, waarom na 5 a 6 decennia lang geld
geven, doneren aan bv. Afrika, er zo weinig vooruitgang geboekt is.

Ikzelf vind de resultaten ervan veel te weinig. Oke. Het is niet zo dat er helemaal
nergens vooruitgang geboekt is. Maar gezien de omvang van de donaties: veel en
veel te weinig.
 

Het geld, bestemd voor ontwikkelingshulp, dat komt toch nog steeds, veel te veel,
via slimme constructies terecht bij onder andere direct aan regeringsleiders
gelieerde ondernemingen. Degenen die het echt nodig hebben, waar we het voor
willen doen, die hebben dan het nakijken.
Projecten die bedoeld zijn voor de lokale en arme bevolking worden zonder
gewetenswroeging, gestolen door regering vertegenwoordigers voor hun eigen,
en plots ? Voor hetzelfde doel opgezette ondernemingen. En de lokale bevolking
klaagt er niet over, want anders is het einde verhaal voor hen. Ook als je dit
meeneemt, moet je je afvragen van wie- of wat ondersteunen we eigenlijk ?
En sterker nog: in hoeverre zijn wij daardoor medeverantwoordelijk ?

Te veel namelijk, komt toch nog steeds het geld in handen van corrupte lieden-
en houden we er nog steeds slechte regimes mee in het zadel. Want nogmaals:
na meer dan 60 jaar ons schuldgevoel afkopen- en ons geweten sussen met
geld, zou er inmiddels veel meer vooruitgang in die gebieden merkbaar moeten
zijn. Maar ja, als we wat geld hebben gestort ? En we draaien ons dan om met
het gevoel, dat we goed gedaan hebben, dan mag je ook niet veel verwachten.

Naar aanleiding van de gewenste- maar niet behaalde resultaten kun je je
afvragen of we moeten stoppen met ontwikkelingshulp- en bijvoorbeeld dat
geld maar investeren in onze eigen zorg- en andere zaken ten aanzien van
onszelf.
Voor mij staat echter vast dat ontwikkelingshulp door moet gaan. Alleen mogen
we zo langzamerhand wel eens gaan bekijken op welke manier dat dan moet.
Want met de tot nu toe gehanteerde manier helpen we onszelf niet- en ook te
weinig- of zelfs helemaal niet degenen waarvoor we het allemaal zouden
moeten willen doen.
 

Vrijheid, Mensenrechten:
Sinds de nieuwe, hier in het westen genoemde: ‘omstreden veiligheidswet’
(maar het westen doet er verder niets aan !), van China van kracht is
(1 juli 2020), zijn de eerste betogers in HongKong opgepakt.
HongKong, dat alleen overgedragen zou worden aan China onder voorwaarden.
Die voorwaarden blijken een wassen neus. En het ergste daaraan is: dat wist
men, toen men in 1997 besloot HongKong weer toe te doen komen aan China.

Weer wordt er op de wereld een flink stuk van de mensenrechten geweld aange-
daan, maar iedereen doet er het zwijgen toe, want die handel, hé !
Het bedrijfsleven, heeft misschien… wel wat bedenkingen tegen de aanpak van
China, en in een meer gunstig geval, tegen China zelf. Maar alles, en dan kun
je helaas stellen: ‘ALLES !’, Alles wat een hindernis is voor het drijven van
handel, mag uiteindelijk door het bedrijfsleven toch, ook door China, uit de weg
geruimd worden.
Ikzelf vraag mij weleens af, hoe verbaasd China op de achtergrond eigenlijk zelf
niet is, over het zoveel speelruimte krijgen van de wereld.

Maar goed. Hoe we het ook wenden of keren ? Klaarblijkelijk staan we voor
voldongen feiten. Nu zou er ergens misschien wel iets voor te zeggen zijn om
HongKong terug te geven aan China. Immers, het Chinese keizerrijk werd in
1842 gedwongen om na de eerste Opiumoorlog Hongkong over te dragen aan
de Britse Oost-Indische Compagnie. Ook hier speelde op zich weer de natuur-
wet: de sterkste, die wint.  Hongkong was vervolgens, met een 4 jaar lange
onderbreking van 1941 – 1945, waarin het onder Japanse bezetting viel,
lange tijd een Britse Kroonkolonie (Brits Hongkong).

Op 19 december 1984 werd een overeenkomst gesloten die voorzag in het
overdragen van het volledige gebied van Hongkong aan de Volksrepubliek.
De laatste gouverneur van de kolonie, Chris Patten, voerde, wat in elk geval
ikzelf zie als en hele verbetering, een zekere democratisering in.
Maar op 1 juli 1997 droeg het Verenigd Koninkrijk Hongkong over.
Hongkong werd hierbij een Speciale Bestuurlijke Regio, waarin gedurende 50
jaar (dus tot 2047), niet dezelfde wetten gelden als in communistisch China.
Maar zelfs ook daar kwam en komt niets van terecht. Democratisering, door
Chris Patten ingevoerd, die zal tot zelfs ver onder het fundament verdwijnen.
Ook daarom, kunnen we toch niet blij zijn met teruggave van HongKong aan
China.  En de wereld, die accepteert het allemaal. Voor de wereld is maar één
ding leidend: als de handel er maar niet onder lijdt. Dat mensen en mensen-
rechten eronder lijden, is schijnbaar van minder belang.
 

Tsja, en dat doet mij dan komen op het punt dat we mensenrechten wel af
kunnen schaffen. Ook: B.L.M., racisme, waar we momenteel zo erg mee bezig
zijn, het is van nul en generlei waarde als de handel er tegenover gesteld zou
(kunnen) worden. Al met al is er opnieuw weer een ding duidelijk: de economie
prevaleert uiteindelijk altijd- en overal. Al het andere was, is en zal daar onder-
geschikt aan blijven en zijn, ondanks ge uitte kretologieën en meer.

Groot Britannië heeft dinsdag 30 juni 2020, één dag voordat de wet in zou gaan,
in een reactie laten weten "erg bezorgd" te zijn over de nieuwe wet. Maar daar
zal het bij blijven. (En China weet dat !). De ook op wereldschaal aanwezige
expansiedrift van China, zal ook ten aanzien van HongKong helemaal niets in
de weg gelegd worden.
Ook een opmerking van Amnesty International dat deze, op 1 juli 2020 ingaande
Chinese veiligheidswet de grootste bedreiging voor de mensenrechten in de
geschiedenis van de stad is, heeft alleen zin, als de wereld wat met zo’n
opmerking zou gaan doen. Maar u raadt het al…

 

B.D.

* Ik geef 'het stokje', door aan mijn collega: Chaijma Hussdyntar (Augustus 2020)

 

---------------------------------------------------------------------------------------------

Juli 2019
 

Klimaatakkoord:
Velen zeggen: ‘Onzin. Dat akkoord. Nederland is maar een speldenprik.
Wij gaan het verschil niet maken. Het is alleen een issue, misbruikt door de

politiek om de burgers meer geld uit de portemonnee te kloppen’.

 

Ik weet het niet. Los van mijn vertrouwen in de politiek. Op de wereld, moeten

we wel ergens beginnen.
Er zijn milieusatellieten. De: ‘Tropomi’, bijvoorbeeld. Ook daarmee is het duidelijk

dat Nederland misschien niet de allerergste vervuiler op deze planeet is.  Maar:

‘Het braafste jongetje van de klas’, zijn we daarin ook bepaald zeker niet !
 

Nederland mag- en kan dus als: ‘speldenknopje’, best een aanjager zijn.

Alleen zou die ‘aanjager’, het dan donders snel moeten fiksen, dat meer landen

in de wereld, te beginnen in Europa misschien, meedoen.

Als je dat: ‘speldenknopje' blijft, omdat elk land ter wereld en dus ook in Europa

zij allemaal toch de economie op de eerste plaats blijven zetten, en geen zin

hebben om belangrijke oorzaken, zoals onder andere ook het taboe-issue:

‘Groei van de bevolking’, aan te pakken, dan schiet het niet op, en worden alleen

maar de burgers verder financieel uitgemolken.

En daarmee, met het alleen maar uitmelken van burgers, daarmee schiet deze

planeet zelf, waarvoor wij zeggen het te doen, ook helemaal niets op.

 

Contactloos betalen:
Betalen zonder bankpas wordt populairder.

Waarom ? Simpel: de mens opzich meent steeds minder tijd te hebben en kiest

voor snelheid en gemak. Als je langzamer bent dan een bliksemflits, een, twee

seconden tijd meer nodig hebt om dingen te begrijpen ? Dan ben je inmiddels
al een sukkel, die men niet meer serieus neemt. Je moet flitsend en snel zijn.
Maar toch blijf ik iets vinden van die ontwikkelingen.
En mijn belangrijkste punt daarbij is dat we toegroeien naar- en in systemen,

waarover wijzelf straks (en nu al misschien), geen controle meer hebben.

En het ergste: dat interesseert de burgers ook helemaal niet meer. De burger.

Die kiest puur voor gemak. Dan is ie tevreden.

 

‘Doe es niet zo moeilijk, jóh’, als ik eens in een gesprek met wie dan ook maar

achterliggende issues van dat alles aan wil kaarten. Als ik zeg dat we een fuik

inzwemmen, waarachter Overheden, Banken, bedrijven (PSD2) handenwrijvend

staan te grijnzen om die onnozele burgers. Dan word ik voor gek, en niet meer

van deze wereld- en nog bij de tijd zijn aangemerkt. Evenzo als ik zeg dat zij

genadeloos misbruik maken van onze zwakheden. De burger, die wil het niet

weten. Wenst ook hiervan weg te kijken. Er bestaat angst om dingen te zien,

zoals zij werkelijk zijn. Want als we dat gaan zien ? Dan moeten we ons leven

omgooien. En zeg nu zelf ? Dat nooit, toch ?

 

Depressie:
En nog even over dat misbruik maken: In de Volkskrant van maandag 1 juli 2019:

‘Middel tegen depressie plots drie keer zo duur’. Enige oorzaak is winstbejag.
Nu kun je in theorie Farmabedrijven aanspreken op zoiets als: ‘juridische afdwing-

bare zorgplicht’. Maar hoever daarmee te komen is, moet de praktijk uitwijzen.

 

Maar in principe gaat het mij daar nog niet eens om.
Het gaat er mij om dat zij dit proberen. En dat is voor mij in elk geval opnieuw

een bewijs, een schrijnend schoolvoorbeeld zelfs dat werkelijke liefde voor onze

medemens niet echt bestaat. We zien elkaar als concurrenten. Je moet verdienen

aan de ander. En dat allemaal, dat wordt ook gestimuleerd. Je moet de andere te

slim af zijn, je moet beter zijn dan die ander. Kun je mensen financieel uitknijpen

als een citroen ? Je bent een sukkel als je dat dan niet doet, toch ? Mededogen ?

In algemene zin gesproken: No way ! Dan ben je echt een loser, toch ?

 

Ik herinner me nog van vroeger (Vroeger was alles beter. Ja, die ken ik).

Zodra ik als kind vanuit mijn, tot dan toe veilige omgeving thuis, bij een stel

liefhebbende ouders, de wereld in moest, te beginnen op school, ervoer ik direct

hoe knetterhard die wereld was, en werd ik vanaf dat moment anders gevormd.

Als je uit een goed, warm, liefdevol nest komt, dan komt zo’n klap nog harder

aan, dan wanneer je uit een mindere situatie komt. En vanaf dat moment sta je

er dan ook alleen voor.

 

En dan gebeurd het (Oké. Iets kleins, iets wat echt te verwaarlozen is, maar ik

heb het over een kind van vier, die die eerste schreden zet...).

Die eerste ochtend. Je stoot je aan de hoek van een tafeltje. Het doet even pijn.

Je begint te huilen, als kind. Maar dan schrik je ook. Dat verbijsterende gelach van
je klasgenootjes. Die lachen: 'huilebalk, huilebalk'.  Dat de juffrouw ze direct tot

de orde roept, doet eigenlijk niet meer ter zake. Het is gebeurd. Dat gelach, dat

komt knetterhard aan. Het slaat in als een bom. En daar wordt al een kiem gelegd

voor omdenken. Als ik het zwaar aanzet: wegdenken van vrede en veiligheid en
geborgenheid. Je moet harder worden.

 

Overkwam mij thuis hetzelfde ? Dan stond een liefhebbende moeder of vader

direct met liefde en zorg klaar. En gelachen werd er absoluut niet.

Je ervaart het verschil.  

Het is een klein voorbeeldje. Zo klein, dat mensen zich afvragen: ‘Waar héb je het
over’ ? Ook gelegen in de aanname dat je nu eenmaal de wereld in moet. Kan toch

ook niet anders ? En je moet nu eenmaal hard worden. Anders overleef je niet.

Hoezo: ‘hard worden’, en: ‘overleven’ ? Waar ben ik vanuit mijn veilige, vertrouwde

thuissituatie in terechtgekomen, dan ?

Bekijk het allemaal eens door de bril van een vierjarig kind, in de situatie die ik

schetste… (Moeilijk, hé ?).

 

Vervelende conclusies allemaal. En: alles té zwart wit neergezet ?
Natuurlijk. Ik geef het toe. Maar ergens... ?

 

B.D.

* Ik geef 'het stokje', door aan mijn collega: Chaijma Hussdyntar (Augustus 2019)

 


 

Reflecteren ?
Handig om dan ook maand / columnist te vermelden